การศึกษาถือว่าเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อพัฒนาประเทศชาติและบ้านเมืองให้มีความเจริญก้าวหน้า ดังนั้นถ้าเราเปรียบการศึกษา เราก็สามารถเปรียบการศึกษา เหมือนเครื่องจักรกล ที่เป็นตัวคับเคลื่อนพลังงานให้กับประเทศ ดังนั้นการศึกษาจึงเป็นเรื่องที่มีความสำคัญมากของประเทศ
ประเด็นแรกถ้าเรากล่าวถึงระบบการศึกษาของประเทศไทย มันสามารถเปรียบกับนิยามหนึ่งได้ว่า เป็นนวัตกรรมทางสังคมที่ด้อยพัฒนา จากที่ผ่านรูปแบบการวัฒนาธรรมทางการศึกษาส่วนใหญ่ (โดยเฉพาะรูปแบบการศึกษาที่เน้นแนวการศึกษาแบบอนุรักษ์นิยม ) ยังคงเน้นให้นักเรียนให้นักเรียนยึดการแบบการท่องแล้วก็จำ ยึดสิ่งที่เรียนตามกรอบที่กำหนดให้เท่านั้น ผู้เรียน เคยได้คิดบ้างไหมครับว่า ผู้ใหญ่บางท่านบอกว่า เด็กคนไหนท่องจำได้ดีเด็กคนนั้นจะเป็นเด็กที่เก่งส่วนเด็กคนไหนเป็นเด็ก นักเรียนที่ท่องจำไม่เก่งเด็กคนนั้นจะเป็นเด็กที่ไม่ฉลาดและกลับถูกสังคมมองว่าเป็นเด็กโง่ ซึ่งความคิดของผู้ใหญ่เหล่านี้เป็นความคิดที่ไม่ถูกต้องและกลับส่งเสริมให้เด็กส่วนใหญ่กลับไปสนับสนุนระบบการศึกษาแบบล้าหลังและส่งผลให้เยาชนไทยไม่ สามารถใช้เหตุผลในวัฒนธรรมการศึกษาของไทย เพราะถือว่า ระบบการเรียนแบบนี้ยึดผู้สอนเป็นศูนย์กลาง ทำให้ผู้เรียนนั้นเปรียบเสมือนผู้ที่อยู่ภายใต้การควบคุมจะต้องคอยฟังคำสั่งจากผู้ปกครองเท่านั้น อีกทั้งผู้ใหญ่หรือผู้ปกครองบางคนยังไม่ค่อยๆเข้าใจกระบวนการปรัชญาของการศึกษาสากลที่ถูกต้อง วัฒนธรรมการศึกษารูปแบบนี้ส่งผลทำให้เยาวชนไทยขาดความเชื่อมั่นในตนเองและจะต้องปฏิบัติกิจกรรมทางการศึกษาไม่ว่าจะเป็นในเรื่อง ของการเรียน การเรียน การทำการบ้าน การสอบ ถ้าใครปฏิบัติกิจกรรมเหล่านี้ให้ผู้สอนได้เกิดความพึงพอใจก็จะได้ผลตอบแทนในรูปแบบของการประเมินที่ดี แต่ถ้าใครฝ่าฝืนคำสั่งของผู้สอนไม่ยอมเชื่อฟังผู้สอนก็จะไม่ได้รับผลตอบแทนที่ออกมาในรูปของการประเมินที่ดี เป็นต้น
ประเด็นที่สองในเรื่องของบุคลากรทางการศึกษา บุคลากรทางการศึกษาถือว่าเป็นหัวใจสำคัญของการพัฒนาการศึกษาของชาติ แต่ในปัจจุบันคุณภาพของบุคลากรทางการศึกษากลับมีคุณภาพต่ำลงเรื่อยๆ ความมีอุดมการณ์ของวิชาชีพครูของบุคลากรทางการศึกษาส่วนหนึ่งอาจจะเป็นส่วนน้อยเลือนหายไป แต่กลับใช้ผู้เรียนเป็นเครื่องมือในการแสวงหาผลประโยชนให้กับตนเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการสร้างผลงานทางการศึกษาในลักษณะที่เป็นผลงานที่เกิดจากการสร้างภาพของผลงานแต่ละขึ้นมาช่วงขณะหนึ่งแต่ไม่ได้เป็นสิ่งที่บุคลากร ครูได้ปฏิบัติอยู่เป็นประจำเพื่อพัฒนาการศึกษา
ประเด็นต่อมาเรื่องของความเท่าเทียมกันทางการศึกษาในแง่ของกฎหมายย่อมเกิดความเท่าเทียมกันทางการศึกษาแต่เป็นลักษณะของความเท่าเทียมกันทางการศึกษาในปริมาณคือเยาชนทุกคนมีสิทธิในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปีเท่ากันทุกคน แต่มันก็เป็นลักษณะของความเท่าเทียมกันในเชิงปริมาณแต่เมื่อเรามาวิเคราะห์ระบบการศึกษาไทยในเชิงคุณภาพแล้วย่อมเป็นไปมี่ได้ที่จะเกิดความเท่าเทียมกัน สังเกตได้จากครอบครัวของเยาชนไทยที่มีฐานะทางเศรษฐกิจที่ดีก็ย่อมส่งบุตรหลานของตนเข้าเรียนในสถานศึกษาที่มีมีคุณภาพทั้งในแง่หลักสูตรทางการศึกษาที่มีทางเลือกที่หลากหลายไม่ว่าจะเป็นหลักสูตรการเรียนการสอนเป็นภาษาต่างประเทศหรือหลักสูตรที่มีการเรียนการสอนภาษาอื่นๆเพิ่มเติมนอกจากภาษาอังกฤษซึ่งสามารถกล่าวได้ว่าสถาบันทางการศึกษาเหล่านี้ย่อมมีคุณภาพทางการศึกษาเป็นเรื่องธรรมดาแต่เยาชนที่มีโอกาสศึกษาในหลักสูตรดังที่กล่าวมานี้ได้จะต้องเป็นเยาชนที่ครอบครัวมีฐานะทางเศรษฐกิจที่ดีเพราะจะต้องเสียค่าใช้จ่ายแต่นกลับกันครอบครัวที่มีธรรมดาหรือยากจนก็ย่อมได้รับการศึกษาในระบบธรรมดาทั่วๆไปและบางครั้งบางสถานศึกษายังไม่เอาใจใส่ในการเรียนการสอนให้กับนักเรียนเท่าที่ควรด้วยซ้ำ เพราะการศึกษาเป็นการศึกษาที่ไม่มีความพิเศษแต่อย่างใด
จากที่ได้กล่าวมาย่อมส่งผลต่อนวัตกรรมซึ่งเป็นนวัตกรรมที่ถือว่าเป็นเป็นพลังขับเคลื่อนในการพัฒนาประเทศตะไปให้ก้าวหน้าดังนั้นการที่ระบบการศึกษาให้เกิดความเจริญก้าวหน้าดั้งระบบการศึกษาของไทยจะต้องเกิดกระบวนการปฎิรูปอยู่ตลอดเวลาการใช้ระบบการศึกษาแบบอนุรักษ์นิยมเน้นใช้ วัฒนธรรมเผด็จการแบบไร้เหตุผลกับผู้เรียน กระบวนการทางวัฒนธรรมเหล่านี้นอกจากจะไม่ส่งผลต่อกระบวนการปฏิรูปการศึกษาแล้วสิ่งเหล่านี้ยังส่งผลต่อระบบการนวัตกรรมการศึกษาทำให้เกิดความล้าหลังและกระบวนการเหล่านี้ย่อมส่งผลต่อกระบวนการพัฒนาประชาธิปไตยในสถานศึกษาให้กลับเยาชนอีกด้วย
ได้ความรู้มากค่ะ
ตอบลบได้รับประโยชน์จริงๆเลยค่ะ
ตอบลบดีมากคับ มีประโยชน์มาก
ตอบลบ